شخصیت مادر ارجمند امام باقر علیه‏السلام

مادر ایشان، حضرت فاطمه علیهاالسلام دختر امام حسن علیه‏السلام بوده که حضرت صادق علیه‏السلام در شأن این بانوی مکرمه فرمودند:

« كَانَتْ صِدِّیقَةً لَمْ تُدْرَكْ فِی آلِ الْحَسَنِ امْرَأَةٌ مِثْلُهَا ».

او بسیار راست گو بود و در خاندان امام حسن علیه‏السلام بانویی مانند او دیده نشده این امتیاز امام باقر علیه‏السلام است که به دو رشته امامت پیوند داد و آفرینش او از ناحیه امام حسن علیه‏السلام و امام حسین علیه‏السلام به مخزن و مرکز رسالت خاتم پیغمبران راه می‏یابد.

تاریخ‏نامه امام باقر علیه‏السلام

سال 50 هجری: آغاز امامت اباعبدالله الحسین علیه‏السلام

سال 57 هجری: ولادت امام محمد باقر علیه‏السلام

سال 61 هجری: آغاز امامت حضرت سجاد علیه‏السلام

سال 64 هجری: انتقال خلافت از امویان به مروانیان

سال 95 هجری: آغاز امامت حضرت باقر علیه‏السلام

سال 99 هجری: آغاز خلافت عمر بن عبدالعزیز و منع سب و دشنام بر علی علیه‏السلام

سال 105 هجری: آغاز خلافت هشام بن عبدالملک از سفاکان سلسله مروانیان

سال 114 هجری: شهادت امام به دست هشام بن عبدالملک

سال 125 هجری: مرگ هشام بن عبدالملک

یکی از دوستان در نظری که برای این حقیر بیان کرده بود؛ از من خواست که مطالبی پیرامون توسل به اهل بیت عصمت و طهارت در وب‏نوشت کار کنم. به همین دلیل تصمیم گرفتم که موضوعی تحت عنوان «پاسخ به شبهات» را در وب‏نوشت ایجاد کنم و اولین مطلب را پیرامون توسل به اهل بیت و مبانی آن بپردازم.

تعریف توسل

«توسل» در لغت به معنای تقرب و وسیلة چیزیست که به آن می‏توان به مقصود رسید، و وسل الی الله، یعنی کاری کرد که با آن به خدا نزدیک شد و «واسل» به معنای راغب به خداست. (لسان العرب و اساس البلاغة و ترتیب القاموس المحیط، ماده‏ی «وسل»)

از نظر آلوسی بغدادی: وسیلة بر وزن فعیلة به معنای چیزی است که به آن متوسل می‏شوند و به خدا تقرب می‏جویند با انجام طاعات و ترک گناهان، از وسل الی کذا یعنی با چیزی به سوی آن تقرب جست. گفته شده در آیه 35 سوره‏ی مائده، اتقوالله، دستور به ترک معاصی است و ابتغوا الیه الوسیلة، فرمان به انجام طاعات است. (آلوسی، روح المعانی، ج 6، صص 128 - 124)

از نظر راغب اصفهانی و علامه سید محمد حسین طباطبایی، «الوسیلة» رسیدن به چیزی با رغبت است و حقیقت وسیله به سوی خدا، مراعات راه او با علم و عبادت و پیمودن راه شریعت می‏باشد، و آن وسیله‏ی ارتباطی و اتصال معنوی میان بنده و پروردگار است. در حدیث، الوسیله به منزلتی در بهشت اطلاق شده که تنها به یک نفر اختصاص دارد و پیامبر اکرم (ص) به امید این که این جایگاه از آن ایشان باشد، از امت خود خواسته‏اند که برایشان دعا کنند که خداوند این وسیله را برای آن حضرت قرار دهد: «سلوا الله لی الوسیلة فانها منزلة فی الجنة». (صحیح مسلم، ج 1، ص 289)

عقل درست و حسابی

با حرکات عجیب و غریب و کارهایی استثنایی مردم را دور خود جمع می‏کرد. بعضی مریدش شده بودند؛ البته حق داشتند. کارهای غیرعادی انجام می‏داد. ایستاده بودم و به شعبده‏بازی او نگاه می‏کردم که «ابن سکیت» را در حال عبور دیدم. صدایش کردم: 

- ابن سکیت! صبر کن. تو نمی‏خواهی تماشا کنی؟ 

- نه، علاقه‏ای ندارم!

- ولی کارهای عجیبی می‏کند! به دیدنش می‏ارزد!

- در این دوره و زمانه، این کارها اتلاف وقت است. سودی هم به حال کسی ندارد.